حسام الدین شفیعیان

وبلاگ رسمی و شخصی حسام الدین شفیعیان

حسام الدین شفیعیان

وبلاگ رسمی و شخصی حسام الدین شفیعیان

مزمور هفتادم

مزمور هفتادم

1.                 برای سالار مغنیان، مزمور داوید به جهت یادآوری

2.                 خد.ایا برای نجات من بشتاب، ای خد.اوند به یاری من تعجیل فرما

3.                 آنانی که قصد جان من را دارند خجل و شرمنده شوند، و آنانی که در بدی من رغبت دارند روبرگردانیده و رسوا گردند

4.                 و آنانی که هَه هَه می‌گویند، به سبب خجالت خویش رسوا خواهند شد

5.                 و اما جمیع طالبان تو در تو وجد و شادی کنند، و دوست دارندگان نجات تو دائماً گویند خد.ا متعال باد

و اما من مسکین و فقیر هستم، خد.ایا برای من تعجیل کن، تو مددکار و رهاننده من هستی ای خد.اوند تأخیر منما

مزمور شصت و نهم

مزمور شصت و نهم

1.                 برای سالار مغنیان بر شوشنیم، مزمور داوید

2.                 خد.ایا من را نجات ده، زیرا آب‌ها به جان من در آمده است

3.                 در خلاب ژرف فرو رفته‌ام جایی که نتوان ایستاد، به آب‌های عمیق درآمده‌ام و سیل من را می‌پوشاند

4.                 از فریاد خود خسته‌ شده‌ام و گلوی من مخدوش شده، و چشمانم از انتظار خد.ا تار گردیده است

5.                 آنانی که بی‌سبب از من نفرت دارند از شمار موی‌های سرم زیاده‌اند، و دشمنان ناحق من که قصد هلاکت من دارند زورآورند، پس آنچه را غصب نکرده‌ام، باز گردانم

6.                 ای خد.ا تو حماقت من را می‌دانی، و گناهانم از تو مخفی نیست

7.                 ای خد.اوند خد.ای صوااُت منتظرین تو به سبب من خجل نشوند، ای خد.ای (بنی) اسرائیل طالبان تو به سبب من را رسوا نگردند

8.                 زیرا به خاطر تو محتمل ملامت گردیده‌ام، و رسوایی روی من مرا پوشیده است

9.                 نزد برادرانم بیگانه شده‌ام، و نزد پسران مادر خود غریب

10.            زیرا غیرت خانة‌ تو من را دربرگرفته است، و ملامت‌های ملامت‌کنندگان تو بر من روا گردیده است

11.            روزه داشته جان خود را مثل اشک ریخته‌ام، و این برای من خوار گردیده است

12.            پلاس را لباس خود ساخته‌ام، و نزد ایشان ضرب‌المثل گردیده‌ام

13.            دروازه‌نشینان دربارة‌ من حرف می‌زنند، و سرود مِی گساران گشته‌ام

14.            و اما من ای خد.اوند دعای خود را در وقت اجابت نزد تو می‌کنم، ای خد.ا در کثرت رحمانیت خود و راستی نجات خود من را مستجاب فرما

15.            من را از خراب خلاصی ده تا غرق نشوم، و از نفرت کنندگانم و از ژرفی‌های آب رستگار شوم

16.            مگذار که سیلان آب من را بپوشاند و ژرفی من را ببلعد، و گور دهان خود را بر من ببندد

17.            ای خد.اوند من را مستجاب فرما زیرا رحمت تو نیکوست، به کثرت رحمانیتت خود بر من توجه نما

18.            و روی خود را از بنده‌ات مپوشان، زیرا در تنگی هستم من را به زودی مستجاب فرما

19.            به جانم نزدیک شده آن را رستگار ساز، به سبب دشمنانم من را فدیه ده

20.            تو خواری و خجالت و رسوایی من را می‌دانی، و تمامی دشمنانم پیش نظر تو هستند

21.            سرزنش دل من را شکسته است و به شدت بیمار شده‌ام، انتظار مشفقی کشیدم ولی نبود، و برای تسلی‌دهندگان (منتظر شدم) اما نیافتم

22.            من را برای خوراک زرد آب دادند، و چون تشنه بودم من را سرکه نوشانیدند

23.            پس مائدة ایشان پیش روی ایشان تله باد، و چون مطمئن هستند دامی باشد

24.            چشمان ایشان تار گردد تا نبیند، و کمرهای ایشان را دائماً لرزان گردان

25.            خشم خود را بر ایشان بریز، و شدت غضب تو ایشان را دریابد

26.            خانه‌های ایشان مخروبه گردد، و در خیمه‌های ایشان هیچ کس ساکن نشود

27.            زیرا بر کسی که تو نشان کرده‌ای جفا می‌کنند، و دردهای کوفتگان تو را اعلان می‌نمایند

28.            گناه بر گناه ایشان مزید کن، و در عدالت تو داخل نشوند

29.            از دفتر حیات محو شوند، و با صالحین مرقوم نگردند

30.            و اما من مسکین و دردمند هستم پس ای خد.ا نجات تو من را سرافراز سازد

31.            و نام خد.ا را با سرود تسبیح خواهم خواند، و او را با حمد تعظیم خواهم نمود

32.            و این پسندیدة خدا خواهد بود، بیش از گاو و گوساله‌ای که شاخ‌ها و سم‌ها دارد

33.            حلیمان این را دیده شادمان شوند، و ای طالبان خد.ا دل شما زنده گردد

34.            زیرا خد.اوند فقیران را مستجاب می‌کند، و اسیران خود را حقیر نمی‌شمارد

35.            آسمان و زمین او را تسبیح بخوانند، آب‌ها نیز و آنچه در آنها می‌جنبد

36.            زیرا خد.ا صیون را نجات خواهد داد و شهرهای یهودا را بنا خواهد نمود، تا در آنجا سکونت نمایند و آن را متصرف گردند

و ذریّت بندگانش وارث آن خواهند شد، و آنانی که نام او را دوست دارند در آن ساکن خواهند گردید

مزمور شصت و هشتم

مزمور شصت و هشتم

1.                 برای سالار مغنیان، مزمور و سرود داوید

2.                 خد.ا برخیزد و دشمنانش پراکنده شوند، و آنانی که از او نفرت دارند از حضورش بگریزند

3.                 چنان که دود پراکنده می‌شود ایشان را پراکنده ساز، و چنان که موم پیش آتش گداخته می‌شود همچنان شریران به حضور خد.ا هلاک گردند

4.                 اما صالحان شادی کنند و در حضور خد.ا به وجد آیند، و به شادمانی خرسند شوند

5.                 برای خد.ا سرود بخوانید و به نام او ترنم نمایید، و راهی درست کنید برای او که در صحراها سوار است، نام او «یاه» است به حضورش به وجد آیید

6.                 پدر یتیمان و داور بیوه‌زنان، خد.است در تجلی‌گاه قدس خود

7.                 خد.ا بی‌کسان را ساکن خانه می‌گرداند، و اسیران را به رستگاری بیرون می‌آورد، لیکن فتنه‌انگیزان در زمین سوزان ساکن خواهند شد

8.                 ای خد.ا هنگامی که پیش روی قوم خود بیرون رفتی، هنگامی‌ که در صحرا خرامیدی سلاه

9.                 زمین به لرزه درآمد و آسمان در حضور خد.ا بارید، و «کوه» سینا نیز از حضور خد.ا خد.ای اسرائیل

10.            ای خد.ا باران نعمت‌ها بارانیدی، و میراثت را چون فرسوده بود مستحکم گردانیدی

11.            جماعت تو در آن ساکن شدند، ای خد.ا به وجود خویش برای مساکین تدارک دیده‌ای

12.            خد.اوند سخن را می‌دهد، بشارت‌های او انبوه عظیمی می‌شوند

13.            ملوک لشگرها فرار کرده منهزم می‌شوند، و زنی که در خانه مانده است غارت را تقسیم می‌کند

14.            اگرچه در آغل‌ها خوابیده بودید، لیکن مثل بال‌های فاخته شده‌اید، که به نقره پوشیده است و پرهایش به طلای سرخ

15.            چون قادر مطلق پادشاهان را در آن پراکنده ساخت، مثل برف بر صَلْمُون درخشان گردید

16.            کوه خد.ا کوه باشان است، کوهی با قله‌های افراشته کوه باشان است

17.            ای کوه‌های با قله‌های افراشته چرا نگرانید، بر این کوهی که خد.ا برای مسکن خود برگزیده است، هر آینه خد.اوند در آن تا به ابد ساکن خواهد بود

18.            عرابه‌های خد.ا کرورها و هزارهای فرشتگان است، خد.اوند در میان آنها است و «کوه» سینا در قدس است

19.            بر اعلی علیّین صعود کرده و اسیران را به اسیری برده‌ای، از آدمیان بخشش‌ها گرفته‌ای، بلکه از فتنه‌انگیزان نیز تا «یاه» خد.ا در ایشان مسکن گیرد

20.            متبارک باد خد.اوندی که هر روزه متحمل ما می‌شود، و خد.ایی که نجات ماست سلاه

21.            خد.ا برای ما خد.ای نجات است، و گریزگاه مرگ از آن خد.اوند خد.ا است

22.            هر آینه خد.ا سر دشمنان خود را خورد خواهد کرد، و کلة موی‌دار کسی را که در گناه خود سالک باشد

23.            خد.اوند گفت از «باشان» باز خواهم آورد، از ژرفی‌های دریا بازخواهم آورد

24.            تا پای خود را در خون فرو بری، و زبان سگان تو از دشمنانت بهرة خود را بیابد

25.            ای خد.ا طریق‌های تو را دیده‌اند، یعنی طریق‌های خد.ا و پادشاه من را در قدس

26.            در پیش رو مغنیان می‌خرامند و در عقبْ ساززنندگان، و در وسط دوشیزگان دَف‌زن

27.            خد.ا را در جماعت‌ها متبارک خوانید، و خد.اوند را از چشمة اسرائیل

28.            آنجا است بنیامین صغیر حاکم ایشان، رؤسای یهودا محفل ایشان، رؤسای زبولون و رؤسای نفتالی

29.            خد.ایت برای تو قوت را امر فرموده است، ای خد.ا آنچه‌را که برای ما کرده‌ای، استوار گردان

30.            به سبب محراب تو که در اورشلیم است، پادشاهان هدایا نزد تو خواهند آورد

31.            و وحوش نیزارها را توبیخ فرما، و رمة گاوان را با گوساله‌های قوم، که با شمش‌های نقره نزد تو گردن می‌نهند، و قومهایی که جنگ را دوست می‌دارند پراکنده ساخته است

32.            سروَران از مصر خواهند آمد، و حبشه دست‌های خود را نزد خد.ا به‌زودی دراز خواهد کرد

33.            ای ممالک جهان برای خد.ا سرود بخوانید، برای خد.اوند سرود بخوانید سلاه

34.            برای او که بر فلک‌الافلاک از قدیم سوار است اینک آواز خود را می‌دهد، آوازی که پُرقوت است

35.            خد.ا را به قوت توصیف نمایید، جلال وی بر (بنی) اسرائیل است و قوت او در افلاک

ای خد.ا از قدس‌های خود مهیب هستی، خد.ای اسرائیل قوم خود را قوت و عظمت می‌دهد، متبارک باد خد.ا

مزمور شصت و هفتم

مزمور شصت و هفتم

1.                 برای سالار مغنیان، مزمور و سرود بر نگینوت

2.                 خد.ا بر ما رحم کند و ما را مبارک سازد، و نور روی خود را بر ما متجلی فرماید سلاه

3.                 باشد که راه تو در جهان معروف گردد، و نجات تو به جمیع امت‌ها

4.                 ای خد.ا قوم‌ها تو را حمد گویند، و جمیع قوم‌ها تو را حمد گویند

5.                 امت‌ها شادی و ترنم خواهند نمود، زیرا قوم‌ها را به انصاف حکم خواهی نمود، و امت‌های جهان را هدایت خواهی کرد سلاه

6.                 ای خد.ا قوم‌ها تو را حمد گویند، جمیع قوم‌ها تو را حمد گویند

7.                 آنگاه زمین محصول خود را خواهد داد، و خد.ا خد.ای ما، ما را مبارک خواهد فرمود

8.                 خد.ا ما را مبارک خواهد فرمود، و تمامی اقصای جهان از او خواهند ترسید 

مزمور شصت و ششم

مزمور شصت و ششم

1.                 برای سالار مغنیان، سرود و مزمور ای تمامی زمین برای خد.ا بانگ شادمانی بزنید

2.                 جلال نام او را بسرایید، و در تسبیح او جلال او را توصیف نمایید

3.                 خد.ا را گویید چه مهیب است کارهای تو، از شدت قوت تو دشمنانت نزد تو (بدی‌های خود را) حاشا خواهند کرد

4.                 تمامی زمین تو را پرستش خواهند کرد و تو را خواهند سرایید، و به نام تو ترنم خواهند نمود سلاه

5.                 بیایید کارهای خد.ا را مشاهده کنید، او در کارهای خود بر بنی‌آدم برتر است

6.                 دریا را به خشکی مبدل ساخت، و مردم از نهر با پا عبور کردند، در آنجا به او شادی نمودیم

7.                 در توانایی خود تا به ابد سلطنت می‌کند، و چشمانش مراقب امت‌ها است، فتنه‌انگیزان خویشتن را بر نیفرازند سلاه

8.                 ای قوم‌ها خد.ای ما را متبارک خوانید، و آواز تسبیح او را بشنوانید

9.                 که جان‌های ما را در زندگی قرار می‌دهد، و نمی‌گذارد که پای‌های ما لغزش نماید

10.            زیرا ای خد.ا تو ما را امتحان کرده‌ای، و ما را قال گذاشته‌ای چنان که نقره را قال می‌گذارند

11.            ما را به دام درآوردی و باری گران بر پشت‌های ما نهادی

12.            مردمان را بر سر ما سوار گردانیدی، و به آتش و آب درآمدیم، پس ما را به جای خرم بیرون آوردی

13.            قربانی‌های سوختنی به خانة‌ تو خواهم آورد، نذرهای خود را به تو وفا خواهم نمود

14.            که لب‌های خود را بر آن‌ها گشودم، و در زمان تنگی خود آنها را به زبان خود آوردم

15.            قربانی‌های سوختنی پرواری را نزد تو خواهم گذرانید، گوساله‌ها و بزها را با بُخور قوچ‌ها ذبح خواهم کرد سلاه

16.            ای همة خد.اترسان بیایید و بشنوید، تا از آنچه او برای جان من کرده است خبر دهم

17.            به دهانم نزد او آواز خود را بلند کردم، و تسبیح بلند بر زبان من بود

18.            اگر بدی را در دل خود منظور می‌داشتم، خد.اوند صدای من را نمی‌شنید

19.            لیکن خد.ا صدای من را شنیده است، و به آواز دعای من توجه فرموده

20.            متبارک باد خد.ا، که دعای من را از خود و رحمت خویش را از من برنگردانیده است