آیاتی از کتاب قرآن کریم

این اموال برای فقیران مهاجرانی است که از خانه و کاشانه و اموال خود بیرون رانده شدند در حالی که فضل الهی و رضای او را می‏طلبند و خدا و رسولش را یاری می‏کنند; و آنها راستگویانند! (8)

(همچنین) کسانی که بعد از آنها ( بعد از مهاجران و انصار) آمدند و می‏گویند: «پروردگارا! ما و برادرانمان را که در ایمان بر ما پیشی گرفتند بیامرز، و در دلهایمان حسد و کینه‏ای نسبت به مؤمنان قرار مده! پروردگارا، تو مهربان و رحیمی!» (10)

اگر این قرآن را بر کوهی نازل می‏کردیم، می‏دیدی که در برابر آن خاشع می‏شود و از خوف خدا می‏شکافد! اینها مثالهایی است که برای مردم می‏زنیم، شاید در آن بیندیشید! (21)

آیا کسی که به رو افتاده حرکت می‏کند به هدایت نزدیکتر است یا کسی که راست‏قامت در صراط مستقیم گام برمی‏دارد؟! (22)

بگو: «او خداوند رحمان است، ما به او ایمان آورده و بر او توکل کرده‏ایم; و بزودی می‏دانید چه کسی در گمراهی آشکار است!» (29)

ن، سوگند به قلم و آنچه مینویسند، (1)

«مواظب باشید امروز حتی یک فقیر وارد بر شما نشود!» (24)

گفتند: «منزه است پروردگار ما، مسلما ما ظالم بودیم!» (29)

اگر او سخنی دروغ بر ما می‏بست، (44)

ما او را با قدرت می‏گرفتیم، (45)

و هیچ کس از شما نمی‏توانست از (مجازات) او مانع شود! (47)

و بزودی تو می‏بینی و آنان نیز می‏بینند، (5)

آنها دوست دارند نرمش نشان دهی تا آنها (هم) نرمش نشان دهند (نرمشی توام با انحراف از مسیر حق)! (9)

(و فریادشان بلند شد) گفتند: «وای بر ما که طغیانگر بودیم! (31)

آیاتی از کتاب قرآن کریم

طایفه ثمود (نیز) انذارهای الهی را تکذیب کردند، (23)

(و گفتیم:) پس بچشید عذاب و انذارهای مرا! (39)

(علاوه بر این) رستاخیز موعد آنهاست، و مجازات قیامت هولناکتر و تلختر است! (46)

و هر کاری را انجام دادند در نامه‏های اعمالشان ثبت است، (52)

تا در میزان طغیان نکنید (و از مسیر عدالت منحرف نشوید)، (8)

هیچ مصیبتی (ناخواسته) در زمین و نه در وجود شما روی نمی‏دهد مگر اینکه همه آنها قبل از آنکه زمین را بیافرینیم در لوح محفوظ ثبت است; و این امر برای خدا آسان است! (22)

آیا نمی‏دانی که خداوند آنچه را در آسمانها و آنچه را در زمین است می‏داند; هیچ گاه سه نفر با هم نجوا نمی‏کنند مگر اینکه خداوند چهارمین آنهاست، و هیچ گاه پنج نفر با هم نجوا نمی‏کنند مگر اینکه خداوند ششمین آنهاست، و نه تعدادی کمتر و نه بیشتر از آن مگر اینکه او همراه آنهاست هر جا که باشند، سپس روز قیامت آنها را از اعمالشان آگاه می‏سازد، چرا که خداوند به هر چیزی داناست! (7)

هرگز اموال و اولادشان آنها را از عذاب الهی حفظ نمی‏کند; آنها اهل آتشند و جاودانه در آن می‏مانند! (17)

خداوند چنین مقرر داشته که من و رسولانم پیروز می‏شویم; چرا که خداوند قوی و شکست‏ناپذیر است! (21)

آیاتی از کتاب قرآن کریم

آیا از این سخن تعجب می‏کنید، (59)

یا می‏گویند: «ما جماعتی متحد و نیرومند و پیروزیم‏»؟! (44)

ما فقط یک صیحه ( صاعقه عظیم) بر آنها فرستادیم و بدنبال آن همگی بصورت گیاه خشکی درآمدند که صاحب چهارپایان (در آغل) جمع‏آوری می‏کند! (31)

طایفه ثمود (نیز) انذارهای الهی را تکذیب کردند، (23)

(اکنون بنگرید) عذاب و انذارهای من چگونه بود! (16)

او به درگاه پروردگار عرضه داشت:«من مغلوب (این قوم طغیانگر) شده‏ام، انتقام مرا از آنها بگیر!» (10)

آیاتی از کتاب قرآن کریم

آیا خزاین پروردگارت نزد آنهاست؟! یا بر همه چیز عالم سیطره دارند؟! (37)

بلکه آنها می‏گویند: «او شاعری است که ما انتظار مرگش را می‏کشیم!» (30)

آیا این سحر است یا شما نمی‏بینید؟! (15)

آیا اسرار غیب نزد آنهاست و از روی آن می‏نویسند؟! (41)

قلب (پاک او) در آنچه دید هرگز دروغ نگفت. (11)

او پاره‏ای از آیات و نشانه‏های بزرگ پروردگارش را دید! (18)

(و آیا از کتب پیشین انبیا به او نرسیده است) که همه امور به پروردگارت منتهی می‏گردد؟! (42)

آیاتی از کتاب قرآن کریم

اما کسانی که کافر شدند (به آنها گفته می‏شود:) مگر آیات من بر شما خوانده نمی‏شد و شما استکبار کردید و قوم مجرمی بودید؟! (31)

این بخاطر آن است که شما آیات خدا را به مسخره گرفتید و زندگی دنیا شما را فریب داد! س‏خ‏للّهامروز نه آنان را از دوزخ بیرون می‏آورند، و نه هیچ‏گونه عذری از آنها پذیرفته می‏شود! (35)

ما آبادیهایی را که پیرامون شما بودند نابود ساختیم، و آیات خود را بصورتهای گوناگون (برای مردم آنها) بیان کردیم شاید بازگردند! (27)

پس هرگز سست نشوید و (دشمنان را) به صلح (ذلت‏بار) دعوت نکنید در حالی که شما برترید، و خداوند با شماست و چیزی از (ثواب) اعمالتان را کم نمی‏کند! (35)

آنها از فرمان پروردگارشان سرباز زدند، و صاعقه آنان را فراگرفت در حالی که (خیره خیره) نگاه می‏کردند (بی‏آنکه قدرت دفاع داشته باشند)! (44)

این گونه است که هیچ پیامبری قبل از اینها بسوی قومی فرستاده نشد مگر اینکه گفتند: س‏خ‏للّهاو ساحر است یا دیوانه!» (52)