
تو میروی جاده میرود زندگی میرود
قصه میرود شب با تمام سکوتش میرود
من قاصدکی در دست باران میشوم
باران میرود روز میرود و غروب میرود
شعر میرود شاعر میرود قصیده میرود
تاب میخورد زمین دور گردش قلبم
قلب با تمام تپیدن خود میرود
و این یعنی خط استوای زندگی در بر زمین
نیمکره ای در درون غار تنهایی
پنچره باران زده میماند
آهن هم درون پنچره میرود
زندگی فرصت ماندنو رفتن هاست
هیچ ماندنی ماندنی نیست
هیچ رفتنی رفتنی
این سخت ترین فلسفه جدایی هاست
برای تمام آدمها رفتن میل بافتنی همیشگی هست
تنها یک خاطره میشویم
شاید آن هم برود...
حسام الدین شفیعیان

مانده بر لب سخن ای غزل بر دل سخن
مانده بر شعر ساقه ای شکسته درون کلمات بر سخن
چینش میکند الفبا را الف بر باد رفته یا ب بر باد درون الفبای کهن
کهن بر الف بر زده فارسی را آهنگ نوتر زده
فارسی را فارسی بخش بخش کوتاه کلمات را ضرب آهنگ زده
آهنگی که میخواند کلمات را خوانش نو بر کهن نو خوانش بهتر زده
چه قصه ای صد به یک خط تمام قصه را کوتاه چون آهنگ زده
حسام الدین شفیعیان

خنده غم را بیدار کرد
غمکده را ویران کرد
گفت غم چه میبری با خود
گفت غم درون خنده یا لب خنده یا لب گریه
ماتم درون خنده تلخنده بی خنده
خنده از چه گریه برای خنده
سمفونی هاهاها خنده خنده گریه های های های
دبیر کل صلح ملل خنده خنده های های گریه
پرچم آتش زده آتش پرچم زده صلح سفید سیاه زده
جهان را باروت ها قیمت زده
خون به قیمت فشنگ
فشنگ برای جنگ صلح فروش فشنگ ندارد
جهان مادی را صلح قیمت نزده فشنگ مارک بر فروش آهن زده
حسام الدین شفیعیان

هنر تنها نور تنها معنویت تنها
انسانی تنها خدا تنها شعر تنها
همه بر هم درون هم بدون هم برای هم
خدا تنها شب تنها روز تنها ماه تنها خورشید تنها
آدمی تنها آدمک تنها نور تنها رود جوشش دریا خروش
خروش موجی موج خروشان زده
قطره بارانی تنها بارانی تنها قطرات تنها
قطره تنها موج تنها شعر تنها
شاعری در هم شکسته خود درون خود گرفته زانوی غم شعر گرفته
غم تنها کوله بار غم تنها
تار تنها تار درون تار تنها
قصه تنها غصه تنها قاصدک خود پر تنها
پر به پرواز پرنده تنها عقاب تنها بلبلی خسته درون خود تنها
نقطه نقطه نقطه تنها واژه تنها ای زمین با وسعتت انسان تنها
حسام الدین شفیعیان

شاعر خواب های دلتنگی
رویاهای قصه ی دلتنگی
تواریخ تاریخ بدون سال
سالهای قصه ی دلتنگی
پنجره ی رو به شهری آهن
آهن های قصه ی دلتنگی
کارناوال شهرنشینی بوق ممتد ترمز روی کلمات
هجایای کشیده از درد دلتنگی
ماضی بعید قصه دیروزها
فعل حال قصه امروز دلتنگی
خاطرات خیس باران زده سال شمسی
قمری زدور شعر منظومه مثنوی دلتنگی
تالاب غرق شدن کلمات بی برگی
زیر سایه سار درختان تکیده از قصه بی برگی
شاعر-حسام الدین شفیعیان